Moc gorąca cz. 2

facebooktwitterpinterest

pustynia

 Pustynia w Zjednoczonych Emiratach Arabskich

Stres organizmu na skutek działania wysokich temperatur pobudza uwalnianie hormonu wzrostu. Wiele procesów anabolicznych hormonu wzrostu odbywa się za pośrednictwem insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1), który jest syntezowany (przede wszystkim w wątrobie, ale również w mięśniach szkieletowych i innych tkankach) w odpowiedzi na hormon wzrostu. IGF-1 pobudza mięśnie szkieletowe do wzrostu dzięki dwóm ważnym mechanizmom:

  1. zwiększanie syntezy białek poprzez aktywowanie ścieżki mTOR,
  2. ograniczanie rozpadu białek poprzez hamowanie ścieżki FOXO.

U starszych myszy laboratoryjnych, u których pobudzono ekspresję wysokich poziomów IGF-1 w mięśniach, zaobserwowano nie tylko hipertrofię tkanki mięśniowej, ale również zmniejszoną atrofię związaną z wiekiem. Ponadto, myszy posiadały taką samą zdolność regeneracyjną jak młodsze osobniki. Z kolei, u ludzi wykazano, że główne procesy anaboliczne pod wpływem hormonu wzrostu zachodziły na skutek zahamowania rozpadu białek (antykatabolizmu), tym samym zwiększając syntezę białek netto. Hormon wzrostu podawany sportowcom przez okres czterech tygodni pozwolił znacząco zmniejszyć utlenianie białek (biomarker stresu oksydacyjnego) i ich rozpad o aż 50%. Podobny efekt można uzyskać korzystając z sauny, w zależności od czasu w niej spędzonego, temperatury i częstotliwości.  Na przykład, 20 minut w saunie przy temp. 80°C, z 30-minutowymi przerwami na schłodzenie organizmu, pozwala dwukrotnie zwiększyć poziom hormonu wzrostu względem wartości podstawowej. Z kolei, dwie 15-minutowe sesje przy temp. 100°C, z 30-minutowymi przerwami na schłodzenie organizmu, to aż pięciokrotne zwiększenie poziomu hormonu wzrostu! Jednak to nie wszystko – dwie godzinne sesje w saunie każdego dnia, przez cały tydzień, przy temp. 80°C zwiększyły produkcję hormonu wzrostu aż szesnastokrotnie w trzecim dniu „kuracji”! Działanie hormonu wzrostu utrzymuje się ogólnie przez kilka godzin po zakończeniu sesji w saunie. Należy także zauważyć, że połączenie hipotermii z ćwiczeniami pobudza synergiczną produkcję hormonu wzrostu.

Kolejnym interesującym efektem wysokiej temperatury jest zwiększona wrażliwość organizmu na insulinę. Insulina to hormon endokrynny, który przede wszystkim reguluje homeostazę glukozy, w szczególności sprzyjając przekazywanie glukozy do mięśni i tkanki tłuszczowej. Dodatkowo, insulina odgrywa ważną rolę w metabolizmie białek, choć w mniejszym stopniu niż IGF-1. Insulina reguluje metabolizm białek w mięśniach szkieletowych za pomocą dwóch mechanizmów:

  1. zwiększanie syntezy białek poprzez pobudzanie procesu przekazywania aminokwasów (zwłaszcza BCAA) do mięśni szkieletowych;
  2. ograniczanie rozpadu białek poprzez hamowanie proteasomów, czyli kompleksu białkowego wewnątrz komórek, który jest w dużym stopniu odpowiedzialny za rozpad większości białek komórkowych.

Anabolizm mięśni szkieletowych pod wpływem insuliny odbywa się na skutek zahamowania rozpadu białek. Na przykład, podanie insuliny zdrowym osobom spowodowało podwyższenie poposiłkowego poziomu tego hormonu i zatrzymało rozpad białek mięśniowych, bez znaczącego wpływu na ich syntezę. Z drugiej strony, niedobór insuliny (tak jak w przypadku cukrzycy typu I) i insulinoodporność (choć w mniejszym stopniu) wiążą się ze zwiększonym katabolizmem mięśni szkieletowych. Stąd, warunkowanie hipotermiczne może także pobudzać wzrost mięśni poprzez zwiększanie wrażliwości organizmu na insulinę i zmniejszanie procesów katabolicznych. Dodatkowo, badania wykazały, że przerywana hipotermia zmniejszyła insulinoodporność u otyłych myszy z cukrzycą. Myszy te poddawano 30-minutowemu warunkowaniu hipotermicznemu, trzy razy w tygodniu, przez okres dwunastu tygodni. W rezultacie, poziom insuliny obniżył się o 31%, a poziom glukozy we krwi znacząco ograniczył, co sugeruje ponowne uwrażliwienie organizmu na działanie insuliny. Dodatkowo, działanie hipotermiczne zwiększyło ekspresję transportera GLUT4 odpowiedzialnego za transport glukozy do mięśni szkieletowych. Zmniejszony pobór glukozy przez mięśnie szkieletowe to jeden z procesów prowadzących do insulinoodporności.

Podsumowując, przyzwyczajanie organizmu do wysokich temperatur poprzez korzystanie z sauny („warunkowanie hipotermiczne”):

1. zwiększa wytrzymałość poprzez:

  • zwiększenie dostawy składników odżywczych do mięśni, przy wolniejszym wyczerpywaniu zapasów glikogenu,
  • spowolnienie tętna i obniżeniu temperatury ciała podczas wysiłku fizycznego.

2. zwiększa hipertrofię mięśni zapobiegając rozpadowi białek poprzez:

  • pobudzenie białek szoku cieplnego i hormezę (która także zwiększa długowieczność u organizmów niższych),
  • pobudzenie zwiększonej produkcji hormonu wzrostu,
  • zwiększenie wrażliwości organizmu na insulinę.

3. poprawia pracę mózgu poprzez:

  • nasilenie magazynowania i uwalniania noradrenaliny, które poprawia koncentrację,
  • zwiększenie produkcji prolaktyny, która usprawnia pracę mózgu dzięki mielinizacji i pomaga naprawiać uszkodzone komórki nerwowe,
  • zwiększenie wydzielania neurotropowego czynnika pochodzenia mózgowego (BDNF), który przyczynia się do tworzenia nowych komórek mózgowych, usprawnia umiejętność zapamiętywania nowych informacji i łagodzi negatywne skutki depresji i stanów lękowych,
  • zwiększenie produkcji dynorfiny, co sprawia, że organizm lepiej reaguje na pojawiające się endorfiny.

Źródło:

Podobne artykuły:

Dodaj komentarz